"Da heilige Nepomuk"

vom Winkler Albert

Den Lauf der Zeit kon ma ned holt`n,

z´ruckdenga dean oft de olt`n

Roahauserer an de Bruck,

wo d`robn da Heilige Nepomuk

über`m Glanda mit zwoa Engl

oigschaut hot - und g`lacht a wengl.

 

Seit demma den do affe g`stellt,

hod ma a G`schichtln von eham erzählt.

Do hot a Schuasta-Moasta

do in Roahausn - no, wia hoaßta -,

mia follt`s ned ei - es macht a nixn,

an Lehabuam g`habt, an ganz an g`wixt`n.

 

Da Moasta war a bißl streng,

er sogt zum Lehabuam - gell Fritz,

wenn du d`Schuha fuat trogst und es follt wos ob,

a Trinkgeld, - gell, - des lieferst ob.

S`gschäft geht ned guat - du mächst dein Lohn,

d`rum muaßa da des vorher song.

 

Dem Fritz, dem hot des goa net passt,

aus Angst - er werd vom Moasta g`faßt,

hot er`s am Anfang a so g`macht,

und s`Trinkgeld sche zum Lehrherrn bracht.

 

Oamol griagt er - ganz überraschend,

a Fuchzgerl Trinkgeld - kaum zum faß`n.

Geht auße über d`olte Bruck

und hi zum Heiligen Nepomuk.

Bei dem erleichtert er sei G`wissn,

oll`s braucht da Moasta a ned wiss`n.

 

Des Fuchzgerl wer i bei dir hinterleg`n,

noch Feieromd - muaßt ma`s wieder geb`n.

So hot er mit dem Stoamo g`red

und s`Fuchzgerl drob`n bei eham vasteckt.

Da Schuasta - Moasta hod nix g`spannt,

weil`s meistens für koa Trinkgeld g`langt.

 

Noch Feieromd, do is da Fritz

zum Nepomuk hi, - wia da Blitz.

Langt affe, af den kolt`n Stoa,

d`aschrickt - des is ja doch net woar!

Des Fuchzgerl, des er griagt vom Kund`n,

war nimma do - es war verschwund`n.

 

Do schaut da Fritz den stoanan Mo

mißtrauisch von da Seit`n o,

- seifzt - und sogt dann mit am Grauserer

„Mei, Nepomuk, - bist holt a a Roahauserer!“

Do hot da Nepomuk scho g`schluckt,

doch dÈngln hab`n eham d`Händ fest druckt.

Es war holt g`müatlich no de Zeit

und net so bitterbös de Leit.

 

Vul Wasser is an Reng oi g`loffa,

im Kriag ham Bomb`m d`Rengbruck troffa.

- Er - is verschont blieb`n, - Gott sei Dank -!

Muatwillig hams dann - es war a Schand-,

Stickln von eham oba g`schlong,

oll`s hot er mit Geduld ertron`g.

 

Dabei hod g`wiß der Mo aus Stoa

koan Mensch`n no wos Unrecht´s doa.

Hätt er no g`wußt wos plant is woarn

dann war er sicherlich glei g`storb`n.

Wegreiß`n wolln`s de olte Bruck,

wos g`schiacht na mit`m Nepomuk?

 

Vorerst - um`s Schlimmste zu verhüt`n,

stellt man nei, in Dombauhütt`n.

Jetz moant er, hot s`letzt Stünderl g`schlong.

Wer wird denn do no noch mia frong?

Es is guat, das er net sicht,

wos in Roahausn olles g`schicht.

 

Sei Bruck ham`s total d`stampft und d`shaut

und neb`n dro a ganz neie baut.

Von da Kirch bis her ans Eck

reiß`ns ganze Heiser weg.

 

Kopfschüttelnd schaug`n d`Roahauserer zua.

Ma kon`s ehana ned verdenga,

dass jetza an den Heilig`n denga.

An Antrag stell`ns - da Nepomuk -

muaß wieder her an D`Neie Bruck.

Do kennt`s eich drah`n wiat`s wollt`s und wind`n,

ihr miaßt`s für eham a Platzl find`n.

 

Den Antrag hot ma respektiert,

an Nepomuk frisch afpoliert.

Er hot no gar net g`wußt wos wollt`n,

do dan`sn a no frisch vergold`n.

 

Wia Bruck und er dann fertig war, 

a Platzl g`schaffa, des is klar,

na ham`sn g`holt, samt seine Engl,

und feierlich g`stellt aufs Postamentl.

Von do ob`n verkünd`t er oll`n:

„Roahauserer, laßt`s eich ned oll`s g`foll`n!“ 

 

Der heilige Nepomuk auf der alten Regenbrücke. Die Aufnahme stammt aus der Zeit vor 1960.

©Urheberrecht. Alle Rechte vorbehalten.

Wir benötigen Ihre Zustimmung zum Laden der Übersetzungen

Wir nutzen einen Drittanbieter-Service, um den Inhalt der Website zu übersetzen, der möglicherweise Daten über Ihre Aktivitäten sammelt. Bitte überprüfen Sie die Details in der Datenschutzerklärung und akzeptieren Sie den Dienst, um die Übersetzungen zu sehen.